Voorbeelden van solist en teamspeler

Het functioneringsgesprek

Jaap, ik het idee dat je buiten het team valt.

Hoezo?

Ik probeer wat meer teamspirit te creëren en ik zie dat jij er toch steeds buiten valt.

Ik doe mijn werk toch goed, zijn daar klachten over?

Het gaat niet over jouw werk, maar over de samenwerking. Als ik jou nu eens aan Ans koppel.

Ik werk liever alleen. Ik ben niet zo’n groepsmens.

Maar als je in een team werkt, dan doe je het toch samen?

De leidinggevende, een teamspeler, gaat uit van de eigen behoefte, dus samen en wij. Jaap is meer solist. Het is tijd voor teamindividualisering in plaats van teambuilding.

Lees meer

Productgericht of mensgericht

Wanneer je de hele dag aan een bureau kan zitten en zo met je werk op kunt gaan, dan is dat productgericht. Hetzelfde geldt voor al die beroepen die langdurige concentratie vragen. Programmeur, telefoniste, alles op het gebied van administratie, productiewerk, zijn hier enkele voorbeelden van. De norm is dat je de hele dag met iets bezig bent.

Lees meer

Motivatie, er wordt veel over gepraat, maar wat is motivatie?

Bent u geïnteresseerd in deze functie schrijf dan een brief met uw motivatie naar………..

Wie kent ze niet, de lijstjes die regelmatig worden gepubliceerd. De top tien lijstjes die weergeven wat mensen motiveert. Dertig procent vindt de beloning het belangrijkste. Twintig procent de sfeer. Acht procent kiest voor carrièremogelijkheden.

Lees meer

Op weg naar het evenwicht

Ieder mens heeft behoeften en veelal onbewust is de mens op zoek naar de vervulling van die behoeften. Vind je die vervulling, dan motiveert en stimuleert dat. Zo vindt de een die vervulling in de hele dag gesprekken houden, terwijl de ander liever met iets bezig is. Verschillende invalshoeken die wanneer zij elkaar aanvullen zorgen voor evenwicht.

Nog een verschillende invalshoek is dat een deel van de mensen zichzelf motiveert door de resultaten die zij halen. Een ander deel van de mensen wordt meer gemotiveerd door de sfeer waarin iets tot stand komt en de erkenning die zij van anderen krijgen.

Lees meer

Geef mensen de erkenning waar zij behoefte aan hebben

Erkenning,

voor velen het antwoord op de vraag: waar doe ik het voor.

Waarvoor zet ik dat stapje meer?

Jouw persoonlijke kernbehoeften bepalen dat.

Het belang van erkenning

Het kost niets, wat tegenwoordig een heel belangrijke factor is, maar toch wachten veel mensen op de erkenning. Op dat moment dat een leidinggevende op hun afstapt en hun die erkenning geeft. Je vraagt je af waarom dat niet meer gebeurt. Erkenning, een van de belangrijkste motivatiefactoren, wordt maar summier toegepast. De reden hiervoor kan de volgende zijn.

Lees meer

Kernbehoeften en ziekte

Wanneer de behoeften van iemand aansluiten op de functie en de werkomgeving dan gaat het werk meer van nature.

Is dit niet het geval dan moet iemand op dat gebied, elke dag, een extra inspanning leveren.

Dat kost extra energie. Elke dag weer. Dag in en dag uit.

Tot dat.

Lees meer

Kernbehoeften en het onderwijs

Mensen worden gemotiveerd als een functie, schoolopleiding en de mensen waar zij contact mee hebben, aansluiten bij hun persoonlijke kernbehoeften.

In de praktijk komt het zelden voor dat alle elementen volledig aansluiten bij de persoon.

De aandachtspunten zijn de behoeften die haaks staan op die van de persoon. Kan je die herkennen, dan heb je een ingang om de leerling te bereiken en te motiveren.

Lees meer

Communicatie nieuwe stijl

Er zit ruis in de omgang van mensen. Ruis in de vorm van ergernissen, terughoudendheid, verontwaardiging, irritatie, onbegrip, afstand. Een deel van die ruis wordt veroorzaakt door de verschillende behoeften en daarmee de verschillende invalshoeken die mensen hebben. Dat is de stelling. De herkenning van de ruis is de onderbouwing.

Drie groepen mensen. Iemand is meer het een, het ander, of beide in gelijke mate. Een beeld kan dit meer inzichtelijk maken. Elke persoon staat voor een deel van alle mensen.

Drie groepen. Drie invalshoeken. Dan kun je aan al die discussies uit het verleden denken. Het gelijk wat iemand claimt. ‘Daar gaat het toch om’, is dan dikwijls de onderbouwing.

De vader of moeder met hun kinderen. Ook zij proberen het beste te geven. Vanuit hun eigen behoeften. Bij de een is dat orde en regels. Bij de ander is het de eigen keuze en als je maar gelukkig bent.

Maar ook het kind heeft eigen behoeften. Behoefte aan duidelijkheid of aan die eigen keuze. Wie kijkt er naar het kind?

Ouders die het beste proberen te geven. Maar waar heeft het kind behoefte aan? Discussies tussen mensen. In relaties en in vriendschappen. Behoeften die botsen. Niet worden begrepen en daarom beoordeeld en veroordeeld. ‘Er is ook altijd wat’, over iemand die de behoefte heeft om alles te laten kloppen. Als reactie daarop de opmerking ‘die is zo gemakkelijk en stapt overal maar overheen’. Het misverstand. Eén van de vele. Terwijl de persoonlijke behoeften kwaliteiten van mensen zijn.

Misschien is de evolutie wel bedoeld om elkaar aan te vullen. Een manier om te overleven.  In dit tijdsgewricht lijkt het een utopie. De vraag: ‘waar heb jij behoefte aan’. Ook deze vraag aan kinderen, om te kijken wat bij hen past, zodat zij niet zoals zo velen in een functie belanden die haaks op hun behoeften staat. Om kinderen te stimuleren en te motiveren. Hun de tegenstellingen leren en hoe daarmee om te gaan. Samen leren werken door elkaar aan te vullen. Aan ouders, maar dan als individuen. Het overzicht en de verschillen in behoeften ontdekken en dan steeds maar tot één conclusie komen. Ik ben ik, omdat de ander anders is.