Communicatie nieuwe stijl

Er zit ruis in de omgang van mensen. Ruis in de vorm van ergernissen, terughoudendheid, verontwaardiging, irritatie, onbegrip, afstand. Een deel van die ruis wordt veroorzaakt door de verschillende behoeften en daarmee de verschillende invalshoeken die mensen hebben. Dat is de stelling. De herkenning van de ruis is de onderbouwing.

Drie groepen mensen. Iemand is meer het een, het ander, of beide in gelijke mate. Een beeld kan dit meer inzichtelijk maken. Elke persoon staat voor een deel van alle mensen.

Drie groepen. Drie invalshoeken. Dan kun je aan al die discussies uit het verleden denken. Het gelijk wat iemand claimt. ‘Daar gaat het toch om’, is dan dikwijls de onderbouwing.

De vader of moeder met hun kinderen. Ook zij proberen het beste te geven. Vanuit hun eigen behoeften. Bij de een is dat orde en regels. Bij de ander is het de eigen keuze en als je maar gelukkig bent.

Maar ook het kind heeft eigen behoeften. Behoefte aan duidelijkheid of aan die eigen keuze. Wie kijkt er naar het kind?

Ouders die het beste proberen te geven. Maar waar heeft het kind behoefte aan? Discussies tussen mensen. In relaties en in vriendschappen. Behoeften die botsen. Niet worden begrepen en daarom beoordeeld en veroordeeld. ‘Er is ook altijd wat’, over iemand die de behoefte heeft om alles te laten kloppen. Als reactie daarop de opmerking ‘die is zo gemakkelijk en stapt overal maar overheen’. Het misverstand. Eén van de vele. Terwijl de persoonlijke behoeften kwaliteiten van mensen zijn.

Misschien is de evolutie wel bedoeld om elkaar aan te vullen. Een manier om te overleven.  In dit tijdsgewricht lijkt het een utopie. De vraag: ‘waar heb jij behoefte aan’. Ook deze vraag aan kinderen, om te kijken wat bij hen past, zodat zij niet zoals zo velen in een functie belanden die haaks op hun behoeften staat. Om kinderen te stimuleren en te motiveren. Hun de tegenstellingen leren en hoe daarmee om te gaan. Samen leren werken door elkaar aan te vullen. Aan ouders, maar dan als individuen. Het overzicht en de verschillen in behoeften ontdekken en dan steeds maar tot één conclusie komen. Ik ben ik, omdat de ander anders is.

 

Share

Van regels naar normen en waarden

Regels zeggen heel veel. Ze zeggen, dat als je te hard rijd, je een norm overtreedt. Achter die regel zit de gedachte: breng anderen niet in gevaar. Al die geboden, van verkeersregel, niet inrijden, tot kom op tijd. Dat soort regels. Dat zijn de normen en zij vormen onze regels.

Het begrip veiligheid als belangrijkste waarde kun je erin lezen. Veiligheid, één van de belangrijkste behoeften van de mens.

Er is nog een deel van regels. Respectvol. Je gaat niet, daar komt de norm weer, met je voeten bij iemand op de tafel zitten. Je liegt iemand niet voor.

Er komt geen politie, je krijgt geen bon, maar in dit deel van de regels zitten andere straffen. Niet geaccepteerd worden. Afgewezen. Dat is de belangrijkste straf. De vorm waarin kan van alles zijn. Niet meer bellen, negeren, enzovoort. Die regels zijn ook normen. Maar, ze zijn onduidelijker en kunnen voor conflicten zorgen. Dat komt omdat ieder mens bepaalde normen belangrijk vindt  Waar de een veel belang aan hecht, vindt de ander minder  belangrijk. Met de klemtoon op minder belangrijk. Dat is de wereld waar we in leven. Allemaal mensen met eigen normen.

Van norm naar waarde

“Je gaat niet met je schoenen op tafel zitten”, als norm, is één van vele regels. Daarboven staat een hoger niveau. De waarden, waar de normen van zijn afgeleid. Bijvoorbeeld respect. Een ander voorbeeld: de norm is, “je mag niet stelen” en daarboven zit de waarde eerlijkheid. Het is de waarde die veel meer bestrijkt dan die ene norm: “je mag niet….”

Het is de waarde, in dit geval eerlijkheid, die het gevoel oproept, de herinneringen, de fantasieën. Het zijn de waarden die ook de conflicten oproepen. Tussen twee mensen. Tussen groepen Tussen landen. Tussen volkeren.

Daar tegenover staat  dat de waarden alle regels bevatten en daarmee alle normen. Je kunt best tegen bepaalde regels zijn, maar zonder kan je ook niet.

Jouw belangrijkste waarden kunnen een weg voor jou zijn. Niet om jezelf te overtreffen of te overstijgen. Het is een weg om meer bij jezelf te komen, jezelf te zijn. Gewoon jij. Gewoon jij, zoals je eigenlijk bent.

Bij goed gebruikt zijn onze waarden ons houvast. Misschien is het ons doel om te worden zoals onze belangrijkste waarde ons aangeeft. Misschien zit daar een deel van de weg in die wij mensen zoeken.

 

 

Share
Scroll Up