Kernbehoeften en ziekte

Wanneer de behoeften van iemand aansluiten op de functie en de werkomgeving dan gaat het werk meer van nature.

Is dit niet het geval dan moet iemand op dat gebied, elke dag, een extra inspanning leveren.

Dat kost extra energie. Elke dag weer. Dag in en dag uit.

Totdat.

Het voorbeeld van de hele dag gesprekken moeten houden. De één krijgt daar energie van, de ander is ’s avonds doodmoe. De hele dag aan een bureau zitten. De één vindt het een rustig baantje, de ander kost het veel energie. Het werk niet afkrijgen, De één kan er niet van slapen, de ander haalt zijn schouders op. Zo zijn er vele voorbeelden waar ieder mens individueel anders op reageert. Onzekerheid over de toekomst. Degene die risiconemend is, zal hier minder last van hebben dan iemand die risicomijdend is. Veranderingen, op één plek moeten blijven. Past het bij de behoeften die je hebt, dan geeft dat energie. Past het niet bij de behoefte die je hebt, dus bij jouw persoonlijke kernbehoefte, dan kan, met de nadruk op kan, dit een oorzaak van ziek worden zijn.

De grens ligt bij het individu. Wat deze nog aankan

De mate waarin een behoefte aanwezig is speelt hierbij een belangrijke rol. Het is de behoefte die elke dag aanwezig is en niet vervuld wordt. Iemand is risicomijdend en wil veiligheid. De behoefte is groot. Aan die behoefte wordt niet voldaan. Iets uit de omgeving is onveilig. Het kan een opmerking zijn, een gerucht, een verandering. Dan wordt niet alleen die behoefte niet vervuld, er gebeurt iets meer. Angst kan opkomen. Bij mensen die meer risicomijdend zijn is dit duidelijk zichtbaar.

Dan zit een medewerker thuis op de bank en denkt aan wat deze gehoord heeft. De afleiding die er op het werk is, die is er niet. De medewerker kan thuis doordenken. Daar begint het. Er is iets gebeurd. Het blijft terugkomen. De medewerker denkt eraan. Dat gerucht bijvoorbeeld. Er moeten mensen uit.

Maak je niet druk, zegt zijn collega, we zien wel. Die collega is risiconemend. De medewerker is risicomijdend.

Hij maakt zich wel druk, kan er niet van slapen, want zijn zekerheden worden aangetast. De medewerker meldt zich ziek.

Wanneer zijn leidinggevende hem belt, zegt hij hoe het zit. Hij praat over zijn angsten. ‘Ik maak wel een afspraak voor jou met de bedrijfsmaatschappelijk werker’, de bedrijfsarts of iemand anders, zegt zijn leidinggevende.

Het is een situatie die lang niet overal zo voorkomt

Het is een voorbeeld van hoe het kan gaan. Misschien is de leidinggevende zelf risiconemend. Die herkent zo’n reactie niet van zichzelf. Wat heeft het nu voor zin om je zo druk te maken, kan zijn gedachte zijn.

Weet de leidinggevende van zichzelf dat hij risiconemend is en de medewerker dat hij risicomijdend is, dan is het daarmee niet opgelost. Wel zijn er dan meer mogelijkheden. Meer begrip voor de reactie van de medewerker, kan een begin zijn.

Het is te simpel om te stellen dat bijvoorbeeld stress zijn oorsprong vindt in de behoeften die niet tot hun recht komen. Er kan ook een lichamelijke oorzaak zijn en daarbij kan het ook de manier van denken zijn. De kernbehoeften hierbij betrekken geeft wel die extra invalshoek en in sommige gevallen kunnen zij wel aan de basis liggen. Dus ook hierbij is de screening met de kernbehoeften bij een ziekmelding op grond van psychische klachten zinvol.

Share
Scroll Up