Onderzoek voor gedachteanalyse

Het onderzoek. Bij mensen die vanaf 1995 gecoacht werden en daar waar dat mogelijk was, ook bij mensen die een training volgden en vele vrijwilligers.
Bij hen werd, bij het naar voren brengen van een situatie of vraagstuk, gevraagd naar de gedachten die daar een rol bij speelden.

Doel van het onderzoek

Het doel van het onderzoek was om zicht te krijgen welke gedachten een rol speelde bij een bepaalde situatie en de besluiten die mensen daarop namen.
Omdat al vrij snel duidelijk werd dat bepaalde gedachten een steeds terugkerende rol hadden, verlegde het onderzoek zich naar de vraag welk soort gedachten dit waren en of het mogelijk was voor de deelnemers om door herkenning hier invloed op uit te oefenen, oftewel op een andere manier omgaan met situaties die men tegenkomt in werk- en privésituaties.
Hiermee werd het kernpunt van de coaching verlegd van het praten over situaties uit de privé- en werksituaties naar de gedachten die deze situaties opriepen. Het doel was om een methodiek te ontwikkelen die voor een ieder toepasbaar was en mensen in staat stelt meer grip op hun gedachten te krijgen en daarmee op hun beleving en hun reacties.

De onderzoeksgroep

Het totaal van het aantal deelnemers bedroeg 120. Daarnaast is aan vele mensen vragen gesteld over deelgebieden van het onderzoek.

De werkwijze bij het onderzoek

De opzet van het onderzoek was om drie metingen te verrichten.

1. Is er een patroon te ontdekken in de manier waarop mensen denken.
2. welke gedachten speelden een rol bij hun huidige situatie en beleving?
3. Welke gedachten gingen voorafgaand aan het probleem cq. vraagstelling?
(De bron. Daar waar het fout ging)

De invalshoek hierbij was dat de deelnemers een extra middel kregen om met hun manier van denken te leren omgaan met hun huidige situatie en zich verder te ontwikkelen voor toekomstige situaties. Dit laatste om te voorkomen dat zij in de toekomst door hun manier van denken dezelfde fouten zouden maken en daardoor in dezelfde positie zouden komen.
Om hun dit extra middel te geven, werden de gedachten zichtbaar gemaakt die een rol speelden bij de situaties die zij naar voren brachten.
Vervolgens werd ingegaan op de situatie die daaraan was voorafgegaan. Hierbij werd gezocht naar het moment dat de deelnemer er nog van uitging dat: iets wel door zou gaan, wel zou lukken, steun zou krijgen, etc.
Welke gedachten gaven hem of haar die zekerheid in het verleden (de bron) en hoe reëel en effectief waren die gedachten?
Terugkijken en leren werd een belangrijke invalshoek bij deze methodiek voor het beter kunnen omgaan met toekomstige situaties. De naam werd Gedachten Analyse Programma.

De resultaten

De deelnemers zochten oorzaken in situaties. Het is de schuld van, of het kwam door, was voor hen dikwijls de oorzaak van een probleem of onvrede.
In de loop van de tijd werden de wissels in de vorm van zes kerngedachten ontdekt en benoemd. De benoeming was cruciaal omdat dat de mogelijkheid geeft deze kerngedachten te gaan herkennen. De wissels die de koers bepalen van onze gedachtestroom.
Het kader waarbinnen het onderzoek plaatsvond was het uitgangspunt dat de mens niet kan weten wat de toekomst brengt, niet kan weten wat een ander denkt.
Later werd de deelnemers gevraagd deze kerngedachten bij zichzelf te leren herkennen en bij anderen door te luisteren naar uitspraken.

Er worden drie delen van deze methodiek aangereikt.

1 – Het onderzoek en de theorie
2 – Drie kerngedachten die je uit de werkelijkheid halen
3 – Drie kerngedachten die een verdere ontwikkeling tegenhouden
4 – Jezelf coachen door de kerngedachten te herkennen

De boodschap is duidelijk: we denken niet goed en dat is de oorzaak van veel ellende.
De boodschap wordt duidelijk wanneer we met deze kennis naar de mensen om ons heen luisteren en naar alles wat op ons afkomt via de radio, de televisie, de kranten en verdere media, maar ook naar onszelf. Mensen maken zich zorgen, terwijl zij verstandelijk kunnen weten dat het geen zin heeft. Ze hebben er weinig tot geen invloed op. Mensen maken zich druk voor een gesprek of ontmoeting om vervolgens niet zichzelf te kunnen zijn. Mensen blijven maar denken, het is druk in hun hoofd. Het is de trein die maar doorgaat. We hebben er weinig tot geen grip op. We denken na over situaties, wat alles is wat je waarneemt of zelf bedenkt.

De aanvulling van deze methodiek is dat je nu ook na kan gaan denken over hoe je daar anders met gedachten op reageert en je de ander kunt helpen hetzelfde te doen.
Nadenken over gedachten die door situaties worden opgeroepen is nu nog een onbewust proces. Met deze methodiek wordt dit een bewust proces. Doordat het bewust wordt ontstaat er een keuze. De keuze om het gedachteproces te stoppen en even stil te staan bij een belangrijke gedachte. Een kerngedachte. Want tussen al die gedachten die wij hebben bevinden zich zes kerngedachten en die zijn bepalend in elk gedachteproces.

© Herman en Ernie Beuker

Share

Geef een reactie