Gedachtepatronen van gedachtenanalyse

Zorgen maken bijvoorbeeld. Hoe doe je dat? Is daar een patroon in te vinden? Een patroon wat terug te vinden is bij alle mensen die zich zorgen maken? Piekeren, stress opbouwen, maar ook het maken van fouten, zijn daar ook denkpatronen in te herkennen? En de belangrijkste vraag: Is er een manier te vinden om die denkprocessen te stoppen of om te buigen?

Bij alles zijn in de gedachtestromen kerngedachten aanwezig

Nu nog onzichtbaar, maar met deze kennis worden ze zichtbaar of beter gezegd hoorbaar. Met de herkenning kun je even bij een kerngedachte stilstaan en de keuze maken om deze bij te stellen en daarmee een stukje van jouw belevingswereld.

Cruciaal hiervoor is de positie die je moet leren in te nemen als je straks bewust over iets na gaat denken. De positie van waaruit je praat was jarenlang de missing link in het onderzoek.

Gedachten roepen een gevoel op

Wanneer er iets gebeurt, dan heeft dat invloed op je gevoel en op de gedachten die worden opgeroepen. Je voelt je uit evenwicht door een gebeurtenis. Dat kan van alles zijn. Een opmerking van iemand, iets wat bij jezelf opkomt, een gerucht, iets waar je tegenop ziet. Je denkt dan vanuit angst, verwarring, onzekerheid, gespannenheid, ofwel alles wat een gebeurtenis oproept. Dat is dan de positie van waaruit je denkt.

Situaties en gebeurtenissen roepen gedachten op en die bepalen je reactie. Dat is de cirkel. Het gebeurt als vanzelf. Dat was wat mijn onderzoek duidelijk maakte.

Gedachtepatronen doorbreken

Om uit die cirkel te komen leer je om op zo’n moment even terug te gaan naar jouw basis. Die bestaat uit het besef van de werkelijkheid. Het besef dat nu de werkelijkheid is, op het moment dat je over iets nadenkt. Wanneer je regelmatig de kerngedachten herkent, creëer je daarmee een denkpatroon dat in gaat slijpen. Je stopt het denkproces door de herkenning van een kerngedachte, staat even stil bij die gedachte en gaat weer verder. Deze manier van denken komt hiermee vaker in je geheugen. Het effect is dat je als vanzelf meer in het nu gaan leven en van daaruit naar jezelf, mensen, situaties en de wereld kijkt.

Deze manier van denken voorkomt dat een kerngedachte een gevoel oproept wat je meevoert en zorgt dat je ‘wegzakt’. Of dit nu naar het verleden is of naar de toekomst. Je brengt door de herkenning van kerngedachten je denken in evenwicht en daarmee jezelf.

De bonus is dat je slimmer wordt

Je denkt gerichter en creatiever. Je haalt de verwarring eruit die er eerder was omdat je met je gedachten alle kanten opschoot. Met deze kennis stop je bij de grens van je mogelijkheden, omdat je die grens herkent. Ga je eroverheen dan is dat bewust. Je weet dat als het de toekomst betreft je aan het fantaseren bent. Je wordt er niet meer in meegetrokken, want je weet dan dat wat je bedenkt slechts mogelijkheden zijn. Je weet dan bij een herinnering dat het iets is wat voorbij is. De positie, leven in het NU, dus leven in de werkelijkheid, vormt de kern van de incongruentie tussen ons denken en ons verstand. Je kunt misschien beseffen en weten dat je in het NU leeft, maar je kunt er niet naar denken, handelen en leven.

 

Share