Niet herkende fantasiegedachten

Niet herkende fantasiegedachten

Je denkt na over iets wat in de (naaste) toekomst gaat plaatsvinden. De aanleiding kan van alles zijn. Een opmerking van iemand, iets wat je zelf spontaan bedenkt, of het is een bepaalde gebeurtenis die je aan het denken zet.

Terwijl je denkt ben je even of langere tijd uit de werkelijkheid. Je‘ zit in je hoofd’ en neemt, op dat moment, zintuiglijk minder waar. Je denkt aan.

Even later, als je bent uitgedacht, is het net of je weer terug komt. Je ziet weer van alles, je hoort weer, je neemt de wereld weer waar.

Maar hoe kom je terug?

Er kan iets veranderd zijn, omdat wat je net hebt bedacht een gevoel heeft opgewekt. Is dat een negatief gevoel, dan heb je dat ook in het nu. In de werkelijkheid. Dat gevoel heb je dus net zelf met gedachten gecreëerd.

Het kan ook een prettige gedachte zijn en dan kan dit een goed gevoel opleveren. Je bent dan weer terug in de werkelijkheid met een goed gevoel. Wat er dan kan ontstaan is een gevoel van gemis. Net als in de schoolbanken toen je naar buiten keek. Dat wat je bedenkt, de fantasiewereld, is een andere dan de werkelijkheid. Was ik maar, en je droomt weg. Had ik maar, en je droomt weg, Als…, en je droomt weg. De werkelijkheid waar je in terug komt is een andere dan jouw denkwereld.

De herkenning van de kerngedachten

Als je de gedachte als een niet herkende fantasiegedachte herkent, een van de zes kerngedachten, dan kan er iets gebeuren. Met de herkenning weet je namelijk dat wat je op dat moment (be)denkt een fantasie is.

Met de herkenning kun je het besef hebben dat die fantasie slechts één mogelijkheid is en dat is de werkelijkheid. Je beseft dat het één mogelijkheid is. Daarmee neutraliseer je het opkomende gevoel.

Verwachtingen

Teleurstellingen kunnen alleen dankzij verwachtingen bestaan. Hoe sterker de verwachting des te groter de teleurstelling kan zijn als de verwachting niet uitkomt.  De mens verwacht iets in de toekomst, terwijl hij niet kan weten wat er in de toekomst gaat gebeuren. Zo bouwt de mens teleurstellingen op. Zo maak hij fouten. Zo sloopt hij jezelf.

Je hoeft alleen maar aan je eigen verleden te denken om daar achter te komen. Want hoe dikwijls heb jij in het verleden gedacht dat je altijd vrienden met iemand zou blijven, of dat iets je nooit zou lukken, dat een baan wel of niet doorging, dat je de ander altijd kon vertrouwen. En hoe dikwijls bent je erachter gekomen dat je ernaast zat? Terwijl je het op dat moment toch zeker wist.

Elke toekomstgerichte gedachte is een fantasie

Daarom de stelling dat elke toekomstgerichte gedachte een fantasie is en daarmee één mogelijkheid; gewoon omdat het nog geen werkelijkheid is.

Leren om terug naar het nu te gaan en daar meer mogelijkheden bedenken zal een nieuwe wereld openen met een ander gevoel. Een gevoel van ruimte, want dan ligt er een spectrum aan mogelijkheden voor je die je zelf hebt bedacht en waar jij je daarvoor niet van bewust was.

Dus wanneer je een bepaalde gedachte als een fantasie gaat herkennen en je zich dan realiseert dat die gedachte slechts één mogelijkheid is, dan leer je gerichter en creatiever te denken.

Het NU is de werkelijkheid

Met de stelling, we leven al in het nu alleen ons denken weet dit niet, opent zich een nieuwe weg. Anders dan de weg van meditatie waarmee we in het nu proberen te komen, is het de weg van die gedachten herkennen die ons uit het nu halen. Een andere invalshoek. Niet beter, misschien het beste te omschrijven als een westerse manier om in het nu te komen.

Ons lichaam en alles om ons heen blijft in het nu

Dat is de werkelijkheid. Het is ons denken dat alle kanten opschiet. Het is dan ook ons denken dat moet leren om zo veel mogelijk in het nu te blijven of daar terug te keren. Dit kan door ons bewust te zijn van de grenzen van het speelveld van ons denken. Dan zijn, wat wij denken over het verleden en de toekomst, gedachten en (nog) niet de werkelijkheid. Gedachten en werkelijkheid lopen nu nog door elkaar.

Situaties komen op ons af en het enige wat wij ermee kunnen doen is er zo goed mogelijk mee omgaan

Daarin zit onze keuze. Dit betekent niet het kiezen voor een leven zonder initiatieven. Integendeel. Het is het kiezen voor denken in mogelijkheden, zonder de uitkomst te weten. Het is het onvoorspelbare van de toekomst en van wat anderen denken, die elke zekerheid weghalen. Dat is de werkelijkheid voor ons. Een werkelijkheid waarmee wij kunnen leren om er zo goed mogelijk mee om te gaan.

We zoeken de veiligheid van de voorspelbaarheid. Iets wat in de werkelijkheid niet te vinden is.

Wij zijn meer dan onze gedachten, maar dat zijn we vergeten door ons denken. We zijn ons denken geworden, terwijl ons denken niets anders is dan de code die we als mens gebruiken. Ooit bedoeld als overlevingsmechanisme is het gereedschap de identiteit geworden.

Het lijkt erop dat we de werkelijkheid niet aankunnen

Het lijkt erop dat vooruit kunnen denken niet alleen bedoeld is om ons verder te ontwikkelen, maar ook om ons te beschermen. We beschermen ons tegen de werkelijkheid.

En dan even de fantasie dat we in de werkelijkheid gaan leven. Dat we beseffen dat het verleden voorbij is en de toekomst nog moet komen. Dan kunnen we gaan we leren van gebeurtenissen uit het verleden. Dat verleden is immers voorbij en dus geen werkelijkheid, maar een herinnering. Herinneringen geven we een plaats. Steeds met het besef dat de gebeurtenis in ons geheugen zit. Daarbuiten bestaat die gebeurtenis niet meer.

We leren dus van de herinneringen die we krijgen of ophalen en geven deze herinneringen een plaats. Zelfs de meest verschrikkelijke herinneringen proberen we een plaats te geven, met daarbij gelijk de kanttekening dat verlies en trauma’s verwerking vragen.

Wat heb ik daarvan geleerd? vraag jij je af bij een herinnering

En je bedenkt iets waar je voor de toekomst wat aan kan hebben. Bijvoorbeeld eerder reageren. Elke keer als je die herinnering weer hebt, zeg je: bedankt, ik heb al geleerd om eerder te reageren. Zo her- programmeer je jouw herinneringen waar je last van hebt. Hetzelfde doe je met mensen. Ik heb al geleerd om niet zo snel ja te zeggen, bedankt. De herinnering gaat weg, de les blijft. Het effect is dat je steeds minder herinneringen hebt die jou beïnvloeden. Je kan ze wel ophalen, maar ze komen minder spontaan op.

Met de herinnering komt meestal ook een gevoel. Het gevoel van toen en niet van nu. Je voelt nu, bij een herinnering, het gevoel van toen. Vreemde gedachte, maar dat is wel wat er gebeurt.

Uit het Gedachten Analyse Programma (GAP).

Het grote niet weten

Ik weet het niet

Harmonie vind je in het nu. Nu voel je namelijk. Maar je oude vertrouwde manier van denken zoekt het regelmatig in de toekomst of in het verleden. Dat ene, kleine zinnetje: ik weet het niet, wanneer de gedachte die opkomt die buiten de mogelijkheden van je denken ligt, leidt je terug naar het NU.

Het is geen toverformule, geen mantra, geen geheime spreuk, maar je leidt je denken gewoon terug naar de realiteit. Naar de werkelijkheid.

Meer lezen

Een aanvulling op Immanuel Kant

Kant stelt dat de mens een autonoom wezen is. Dat het geweten van een mens ervoor zorgt dat de mens zelf kan weten wanneer hij iets goed of iets fout doet. Hij noemt dit het zuivere ik.

Vanuit het Gedachten Analyse Programma (GAP) is het zuivere ik van Kant de kernidentiteit. Degene die iemand van binnen is, maar door zelfbescherming zelden laat zien.

Het zijn bepaalde gedachten, de zes kerngedachten, waarmee de mens dit doet.

Het houdt de mens tegen om autonoom en oorspronkelijk te zijn en maakt hem een product van zijn omgeving waarin de mens bezig blijft met overleven.    

De moraal die Kant ziet als instrument om het zuivere ik te bereiken en te bewaren vraagt van de mens een actieve houding in omgaan met behoeften, gedrag, manier van reageren en een wijze van praten.

Bij Kant is het meer een cognitief verhaal van het aanleren van regels. Dus geboden.Daar is er ook een andere richting met het GAP. Dat richt zich meer op het leren herkennen en bevrijden van belemmeringen voor de kernidentiteit.

Het GAP gaat in dat opzicht ook verder

Het gaat tot de grenzen van de rede en het weten en maakt, met de herkenning, elke keer de grenzen van het kunnen weten zichtbaar. Hierdoor ontstaat een terugkerend inzicht, wat overgaat in het ‘weten’ zonder woorden. Zonder de rede. Zonder de taal.  Dan staat het zuivere ik van Kant tegenover het zijn van het GAP. Het bewust zijn van de drie grenzen en daardoor het bewust niet weten brengt de mens in evenwicht met de positie in tijd en met de positie van persoon. Zonder dat je het echt wilt, ben je soms gemeen, jaloers, onaardig, stug, chagrijnig, afstandelijk, ongeduldig enz.

Je doet dit zelf, dikwijls met één gedachte

Zo ervaren we het meestal niet, want het is toch logisch dat ik zo reageer en we koppelen het aan een situatie. Aan een persoon, het werk, het weer en het leven. Maar als je de keuze zou hebben? Zou je dan niet liever vrijer willen leven? Niet zo afhankelijk en beïnvloedt door situaties? Niet dat je dan koud of ongevoelig wordt, maar gewoon wat evenwichtiger. Als je dat eigenlijk allemaal niet wilt zijn, ongeduldig etc. dan zeg je al iets van jezelf, van hoe je eigenlijk bent.

Hoe we zijn koppelen we aan situaties

Dat ben ik niet, maar de situatie zorgt ervoor. Dan komt de vraag: hoe zou je willen zijn, los van situaties. Hoe zou je eigenlijk willen zijn, maar dan in eigenschappen? Dan kan je een opsomming geven van al die eigenschappen die jij belangrijk vindt. Ook die je al hebt.Dat totaal van eigenschappen, het beeld dat dan ontstaat, dat ben jij dus los van situaties. Dat is je kernidentiteit. En zo gauw er ook maar iets gebeurt, kan die kernidentiteit zo maar weg zijn. Verscholen achter gedachten en beschermd door het brein.

Het zuivere ik van Kant

Immanuel Kant schreef dat wij iets in ons hebben, dat van nature al weet wat goed en slecht is, zonder dat we daar al regels voor geleerd hebben, het zuivere ik. Maar hoe bewijs je het bestaan ervan. Wat zou het makkelijk zijn als we een formule hadden waarmee we sluitend konden bewijzen dat ieder mens een zuiver ik heeft.Kant beschrijft dat je de aanwezigheid van het zuivere ik voelt in een onberedeneerde, ethisch juiste keuze. Bijvoorbeeld dat het al in je zit dat je weet dat je niet zomaar van iemand kan stelen.

De kernidentiteit van Gedachtenanalyse

Je kernidentiteit stel je zelf vast en dat doe je in eigenschappen. Je stelt zelf vast hoe je eigenlijk bent en daarmee komt het autonome overeen met wat Kant stelt.We kunnen onze kernidentiteit meer kans geven om zich te manifesteren door aan de gang te gaan met de cocon van gedachten die eromheen zit.Het bestaan van de kernidentiteit bewijzen is ook onmogelijk omdat je nu eenmaal niet kunt bewijzen dat je volkomen jezelf bent.

De kerngedachten

Logica, meten en bewijs zijn alleen van toepassing op de kerngedachten. Door het bestaan ervan aan te tonen, kunnen zij veranderen of verdwijnen. Veranderen van zekerheid naar mogelijkheid en verdwijnen omdat ze niet aansluiten op de werkelijkheid waardoor de kernidentiteit als vanzelf overblijft. Het is de gedachte die gekoppeld is aan de herinnering en die gedachte bepaalt hoe je de vroegere herinnering ervaart. Het is de gedachte die angst oproept voor de toekomst en het is de gedachte die ons laat reageren en laat zijn, zoals we onszelf neerzetten. Dus niet zoals we eigenlijk zijn, maar zoals we ons neerzetten. Het zijn gedachten die ons tegenhouden, om tot het zuivere ik van Kant te komen oftewel de kernidentiteit van Gedachtenanalyse.

Het grootste probleem is dat we zoveel gedachten hebben

Van ‘s morgens vroeg totdat we inslapen cirkelen er duizenden door ons hoofd. Toch kun je in die duizenden losse gedachten, vaste, terugkerende elementen herkennen. Dat zijn de zes kerngedachten. De invloed van die kerngedachten op je denken is groot, want het zijn er nogal wat die een mens op een dag heeft. Als je er een tijdje alert op bent, dan kun je ze gaan horen.

Gedachtenanalyse voor de hulpverlening

Problemen benaderen als ontwikkelingsvraagstukken

Problemen die mensen hebben als ontwikkelingsvraagstukken benaderen is de toepassing met gedachtenanalyse.

Gedachtepatronen die zichtbaar zijn gemaakt zijn weliswaar meestal niet de oorzaak, maar worden opgeroepen door een situatie of gebeurtenis. Meer lezen

Wat gedachten met je doen

Aannames is een bekende benaming voor gedachten en uitspraken die uit het denken voortkomen.

Dikwijls tot stand gekomen met de gedachte: ‘het kan niet anders dan’.

Tijdens het onderzoek, met als context dat je niet kunt weten wat er in de toekomst gaat gebeuren en dat je niet kunt weten wat een ander denkt of voelt, werd duidelijk dat aannames slechts één voorbeeld zijn waarmee de grens van het kunnen weten wordt overschreden. Fantasieën zijn hier een voorbeeld van.

Meer lezen

Recensie Gedachtenanalyse van Biblion

Herman en Ernie Beuker zijn de bedenkers en ontwikkelaars van een methodiek om door een verandering in denken evenwicht in het leven te vinden.

Als zelfstandig trainer heeft Herman zich gespecialiseerd in motivatie- en gedachtenmanagement. Mensen maken heel wat fouten in hun denken en die blijken ook steeds maar doorgegeven te worden en dit kan een verdere ontwikkeling in de weg staan.

Meer lezen

Doe jezelf een plezier en stop met het hebben van verwachtingen

Geen verwachtingen meer leren hebben klinkt alsof er iets afgenomen wordt.

Een feestje, een vakantie, je ziet er al snel naar uit. Voorpret geeft je de mogelijkheid om je goed te voelen, ook of misschien wel juist als de omstandigheden van dat moment niet zo goed zijn.

Meer lezen

Gedachtemanagement met gedachtenanalyse

Wat is gedachtenanalyse

Gedachtenanalyse is een filter om die gedachten en uitspraken te herkennen die bepalen welke kant het denken opgaat.

Tussen al die gedachten die wij mensen hebben en de uitspraken die we doen en horen bevinden zich zes kerngedachten. Zes soorten gedachten.

Meer lezen