Het grote niet weten

 

Ik weet het niet

Harmonie vind je in het nu. Nu voel je namelijk. Maar je oude vertrouwde manier van denken zoekt het regelmatig in de toekomst of in het verleden. Dat ene, kleine zinnetje: ik weet het niet, wanneer de gedachte die opkomt die buiten de mogelijkheden van je denken ligt, leidt je terug naar het NU.

Het is geen toverformule, geen mantra, geen geheime spreuk, maar je leidt je denken gewoon terug naar de realiteit. Naar de werkelijkheid.

Vanuit het nu, kijk je naar de toekomst en kijk je naar het verleden

Dan heb je de rol van de toeschouwer. Je schouwt het verleden en je schouwt de toekomst. Jij leeft in het nu. Dat is jouw positie. Dat is het besef, zelfs als je het niet zo voelt.

Het zinnetje Ik weet het niet bij al die gedachten waarin dit de realiteit is, kan voor jou de verlossing betekenen. Het kan zelfs de verlossing voor de hele wereld betekenen, omdat overtuigingen en fantasieën die door de mens niet als zodanig herkend worden als een virus zijn. Het woedt over de wereld en houdt de mensheid gevangen in twee werelden. De binnen en de buitenwereld. Het virus zit in je denkwereld. Als iemand met een overtuiging of fantasie een ander besmet, gaat hij of zij dat virus verder verspreiden. En zo komt het in je omgeving, je ouders en uiteindelijk bij jou en jij geeft het  weer door aan jouw kinderen.

Met het besef van de beperking van je denken (dat je nog geen seconde in de toekomst kunt kijken) kun je het gaan zien.

De verlossing die we van buitenaf verwachten, zit in ons eigen denken

Het zinnetje ik weet het niet dient als serum tegen het virus.

Maar komt het niet dom over? Elke keer, ik weet het niet, zeggen of denken? Misschien wel. Maar het is dommer om iets denken te weten wat je helemaal niet kunt weten.

Met het leren herkennen van de niet te beantwoorden vragen heb je de volgende stap genomen. Blijf dit oefenen. Ten eerste om ze te blijven herkennen en ten tweede levert het oefenen op dat het denkproces bij de herkenning steeds sneller gaat. Je bent begonnen met een bewust denkproces voor de herkenning, zit het eenmaal in je denksysteem dat gaat zowel de herkenning als de herwaardering in een flits. Dat is het voordeel van de snelheid van ons denken, wat je op deze manier benut.

Achter de grens van het weten ligt het grote niet weten

Het gebied waar het denken te weten stopt. Het gebied waarin de mens leefde, totdat de codes van de taal werden uitgevonden.

Niet weten, het klinkt als een beperking, terwijl het niet weten van de beperking een groot deel van het leed van de mens veroorzaakt. De angsten op grond van gedachten. Denkend aan de toekomst komen, naast prettige gevoelens, ook angsten op. Hoe iets verder zal lopen, hoe iemand gaat reageren, of iets doorgaat of niet, of iets zal lukken. Zo ervaart de mens het leed.

Zo heeft de mens geleerd te denken

Van ouders en van andere mensen uit de jeugd. Het kind leert hoe te denken, woord voor woord. Het kind ziet hoe volwassenen reageren en leert dit ook zo te doen. Ook al denkt het kind later een totaal andere kant op, de manier van denken blijft gelijk.

De stelling: de mens denkt niet goed en dat is de oorzaak van veel leed, klinkt als een beoordeling. Misschien lijkt het beter om het om te draaien, en in plaats van de beoordeling een aanprijzing te maken in de vorm van: leer je brein optimaal te gebruiken, zodat je meer uit je leven kunt halen, want ook dat is waar. Het is het ontbreken van het besef, van de beperking die de mens met zijn denken heeft, wat daar tussen zit

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *